Droneregels

Remote ID in Japan

Laatst gecontroleerd: 2026-10-06

Wat is Remote ID? Zo werkt de techniek: de standaarden, wat het signaal bevat, en Bluetooth vs. wifi (Engelstalig).

Sinds 20 juni 2022 moet elke drone of elk modelvliegtuig van 100 g of meer dat in Japan buiten vliegt, geregistreerd zijn bij het ministerie van Land, Infrastructuur, Transport en Toerisme (MLIT), het registratiekenmerk tonen en Remote ID uitzenden. Japan was een van de eerste landen met verplichte Remote ID, en de grens van 100 g ligt lager dan de 250 g in de VS en veel andere landen.

Welke drones moeten het uitzenden?

Situatie Remote ID
Drone van 100 g of meer, buiten gevlogen Verplicht — ingebouwd, of met een losse Remote ID-module
Geregistreerd in de voorregistratieperiode (20 december 2021 – 19 juni 2022) Vrijgesteld, ook na verlenging van de registratie
Vlucht aan een lijn, met een voldoende sterk koord Vrijgesteld
Vlucht in een gebied dat vooraf bij MLIT is gemeld, met maatregelen zoals waarnemers en een duidelijk gemarkeerd gebied Vrijgesteld
Drone lichter dan 100 g Niet verplicht (ook geen registratie)

Een registratie is drie jaar geldig. Eigenaren registreren online in het DIPS-systeem van MLIT en schrijven de registratiegegevens met de app van MLIT in de drone of module.

Zo werkt de uitzending

De technische specificatie van MLIT bouwt voort op de Amerikaanse norm ASTM F3411-19. De uitzending moet minstens één keer per seconde plaatsvinden, automatisch zolang de drone vliegt, en de piloot mag haar niet kunnen uitzetten. Drie radiotransporten zijn toegestaan:

Eén verschil is belangrijk voor ontvangers: ASTM F3411 eist normaal dat een drone die via Bluetooth Long Range uitzendt, dezelfde gegevens ook via Bluetooth Legacy verstuurt, voor oudere telefoons. Japan schrapt die eis, dus een Japanse Remote ID-module kan alleen via Bluetooth Long Range uitzenden.

Wat staat er in de uitzending?

De uitzending is niet versleuteld. Registratiekenmerk, serienummer en positie worden leesbaar verstuurd, dus elke ontvanger die ASTM F3411 begrijpt kan ze lezen; AES-128-CCM dient alleen om de authenticatiecode te berekenen. Om die code te controleren is de geheime sleutel van de drone nodig, die de eigenaar met de app van het MLIT, of de app van een fabrikant die is gekoppeld aan het registratiesysteem van het MLIT, in de drone of module zet. De sleutel is niet openbaar, dus alleen de autoriteiten kunnen nagaan of een bericht echt is. DroneScout controleert of het authenticatiebericht aanwezig is, maar kan het niet verifiëren.

De uitzending bevat geen persoonsgegevens. De locatie van de piloot is in Japan optioneel, anders dan in de VS en de EU, dus veel Japanse drones en modules sturen die niet mee.

Zo zie je het

Japanse Remote ID gebruikt het gegevensformaat van ASTM F3411, dat DroneScout implementeert. DroneScout toont dus elke uitzendende drone live op de kaart, met registratiekenmerk en serienummer. De Japanse transporten zijn wel de lastige voor telefoons: Android heeft werkende Bluetooth Long Range S8 of Wi-Fi-scanning nodig, en een iPhone kan geen van de drie zelf ontvangen — zie de veelgestelde vragen. DroneScout Bridge ontvangt alle drie en geeft ze door aan Android en iPhone.

Officiële bronnen