Remote ID in de Verenigde Staten

Laatst gecontroleerd: 2026-10-06

Wat is Remote ID? Zo werkt de techniek: de standaarden, wat het signaal bevat, en Bluetooth vs. wifi (Engelstalig).

In de Verenigde Staten is Remote ID geregeld door de Federal Aviation Administration (FAA) in 14 CFR Part 89. Dronepiloten moeten er sinds 16 september 2023 aan voldoen; de gedoogperiode van de FAA eindigde op 16 maart 2024.

Welke drones moeten het uitzenden?

Anders dan in de EU en het Verenigd Koninkrijk, waar het klasselabel bepalend is, hangt de Amerikaanse regel aan registratie:

Drone	Remote ID
Recreatief gevlogen, 250 g (0,55 lb) of zwaarder	Verplicht
Gevlogen onder Part 107 (commercieel), elk gewicht	Verplicht
Recreatief gevlogen, onder 250 g	Niet verplicht

Drie manieren om te voldoen

Standard Remote ID-drone — Remote ID ingebouwd door de fabrikant. De meeste nieuwe drones die nu in de VS worden verkocht.
Remote ID-broadcastmodule — een kleine uitbreiding voor oudere drones zonder ingebouwde Remote ID. Nieuw geproduceerde drones moeten standaard Remote ID ingebouwd hebben. Deze zendt het opstijgpunt uit in plaats van de actuele positie van de piloot, en mag alleen binnen zichtbereik worden gebruikt.
FAA-Recognized Identification Area (FRIA) — drones zonder Remote ID mogen alleen binnen deze aangewezen terreinen vliegen, beheerd door verenigingen of onderwijsinstellingen.

Wat staat er in de uitzending?

Een standard Remote ID-drone zendt uit:

een unieke identificatie — het serienummer van de drone, of een sessie-ID
positie, hoogte en snelheid van de drone
positie en hoogte van het grondstation (de piloot)
een tijdstempel
een noodstatus

Broadcastmodules zenden het opstijgpunt uit in plaats van de positie van het grondstation. De uitzending gaat via Bluetooth of wifi, meestal volgens de norm ASTM F3411, en iedereen in de buurt met een geschikte ontvanger kan hem lezen. Alleen de FAA en handhavingsinstanties kunnen een serienummer aan de identiteit van de eigenaar koppelen — de openbare uitzending noemt de piloot niet bij naam.

Part 107 en het komende Part 108

Part 107 is de FAA-regel voor commerciële (niet-recreatieve) dronevluchten: de piloot heeft een Remote Pilot Certificate en houdt de drone binnen zicht, op maximaal 400 ft (ongeveer 120 m) boven de grond. Elke drone die onder Part 107 vliegt, moet geregistreerd zijn en Remote ID uitzenden, ongeacht het gewicht — dus ook een drone onder 250 gram die voor werk vliegt, is zichtbaar. Buiten zicht vliegen (BVLOS) onder Part 107 kan alleen met een ontheffing (waiver) van de FAA. Recreatieve vliegers hebben geen certificaat nodig, maar moeten wel de gratis online Recreational UAS Safety Test (TRUST) halen.

Part 108 is de voorgestelde FAA-regel die BVLOS-vluchten — pakketbezorging, landbouw, inspecties — gewoon moet maken, zonder ontheffing per operatie. De FAA publiceerde het voorstel op 7 augustus 2025; de definitieve regel ligt sinds 10 juli 2026 ter beoordeling bij het Witte Huis en is nog niet van kracht. Zoals voorgesteld worden de Remote ID-eisen voor deze vluchten strenger:

elke Part 108-drone heeft ingebouwde standaard Remote ID nodig — een losse module is niet genoeg;
de uitzending krijgt een BVLOS-status en de startlocatie van de drone erbij; de positie van de piloot mag weg als de vlucht zonder flight coordinator wordt uitgevoerd;
de uitzending moet ver genoeg reiken zodat ander luchtverkeer in de buurt haar kan gebruiken.

Voor mensen op de grond betekent Part 108 meer drones die ver van hun piloot vliegen — en hun Remote ID-uitzending is hoe je ze ziet.

Blue UAS, de drone-veiligheidswet en de FCC

Los van Remote ID beperken de VS wie welke drones mag kopen:

American Security Drone Act — sinds 22 december 2025 mogen federale instanties, en opdrachtnemers en subsidieontvangers die federaal geld besteden, geen drones meer kopen of vliegen van aangewezen buitenlandse bedrijven. Daaronder vallen Chinese fabrikanten zoals DJI en Autel.
Blue UAS — de beoordeling van drones voor overheidsgebruik door het ministerie van Defensie: de Cleared List van complete drones (meer dan 50 platforms van makers uit de VS en bondgenoten) en het Framework van goedgekeurde onderdelen om ze mee te bouwen. Sinds eind 2025 beheerd door de Defense Contract Management Agency (DCMA).
FCC Covered List — op 22 december 2025 zette de FCC in het buitenland gemaakte drones en hun kritieke onderdelen op de lijst. Nieuwe modellen krijgen geen FCC-goedkeuring meer en mogen dus niet worden ingevoerd of verkocht. Daarom komen nieuwe DJI-modellen niet naar de VS. Uitzonderingen gelden tot 1 januari 2028 voor Blue UAS-producten en drones met minstens 65% Amerikaanse inhoud. Eerder goedgekeurde modellen — ook de huidige DJI-modellen — mogen nog worden verkocht en gevlogen. DJI vecht het besluit aan bij de rechter.

Niets hiervan zet Remote ID uit: DJI- en andere buitenlandse drones die al vliegen, blijven uitzenden, en DroneScout toont ze zoals elke andere drone.

Bouwt u drones voor overheidsklanten? Onze standaard Remote ID-transponder DroneBeacon db300 staat sinds 10 juli 2026 in het Blue UAS Framework (zoek op "db300"). Per oktober 2026 is hij de enige standaard Remote ID-module in het Framework. Hij is NDAA-conform en wordt via MAVLink of DroneCAN op de vluchtcontroller aangesloten — zie DroneBeacon op dronescout.co.

Zo zie je het

DroneScout implementeert ASTM F3411, de norm van Amerikaanse Remote ID-drones en broadcastmodules, via Bluetooth Legacy, Bluetooth Long Range S8, wifi Beacon en wifi NaN. De app toont elke uitzendende drone live op de kaart op Android en iPhone, inclusief de positie van de piloot of het opstijgpunt. Welke transporten je telefoon kan ontvangen, verschilt — zie de veelgestelde vragen — en DroneScout Bridge lost dat op voor beide platforms.