Remote ID w Stanach Zjednoczonych

Ostatnia weryfikacja: 2026-10-06

Czym jest Remote ID? Jak działa ta technologia: normy, zawartość transmisji oraz Bluetooth a Wi-Fi (po angielsku).

W Stanach Zjednoczonych Remote ID reguluje Federalna Administracja Lotnictwa (FAA) w 14 CFR Part 89. Operatorzy dronów muszą spełniać te wymogi od 16 września 2023 r., a okres przejściowy FAA zakończył się 16 marca 2024 r.

Które drony muszą go nadawać?

W przeciwieństwie do UE i Wielkiej Brytanii, gdzie decyduje etykieta klasy, w USA przepis zależy od rejestracji:

Dron	Remote ID
Użytek rekreacyjny, 250 g (0,55 lb) lub więcej	Obowiązkowy
Loty zgodnie z Part 107 (komercyjne), dowolna masa	Obowiązkowy
Użytek rekreacyjny, poniżej 250 g	Nieobowiązkowy

Trzy sposoby spełnienia wymogów

Dron ze standardowym Remote ID — Remote ID wbudowany przez producenta. Większość nowych dronów sprzedawanych obecnie w USA.
Moduł nadawczy Remote ID — niewielki dodatek do starszych dronów zbudowanych bez Remote ID. Nowo produkowane drony muszą mieć wbudowany standardowy Remote ID. Nadaje miejsce startu zamiast bieżącej pozycji pilota i może być używany tylko w zasięgu wzroku.
Obszar identyfikacji uznany przez FAA (FRIA) — drony bez Remote ID mogą latać tylko na tych wyznaczonych terenach, prowadzonych przez organizacje społeczne lub placówki edukacyjne.

Co zawiera transmisja?

Dron ze standardowym Remote ID nadaje:

unikalny identyfikator — numer seryjny drona lub identyfikator sesji
pozycję, wysokość i prędkość drona
pozycję i wysokość stacji kontroli (pilota)
znacznik czasu
stan awaryjny

Moduły nadawcze wysyłają miejsce startu zamiast pozycji stacji kontroli. Transmisja odbywa się przez Bluetooth lub Wi-Fi, zwykle zgodnie ze standardem ASTM F3411, i każdy w pobliżu z odpowiednim odbiornikiem może ją odczytać. Tylko FAA i organy ścigania mogą powiązać numer seryjny z tożsamością właściciela — publiczna transmisja nie podaje nazwiska pilota.

Part 107 i nadchodząca Part 108

Part 107 to przepisy FAA dla komercyjnych (nierekreacyjnych) lotów dronów: pilot potrzebuje Remote Pilot Certificate i utrzymuje drona w zasięgu wzroku, maksymalnie 400 ft (około 120 m) nad ziemią. Każdy dron latający zgodnie z Part 107 musi być zarejestrowany i nadawać Remote ID bez względu na masę — więc nawet dron poniżej 250 g używany w pracy jest widoczny. Loty poza zasięgiem wzroku (BVLOS) w ramach Part 107 wymagają odstępstwa (waiver) FAA. Piloci rekreacyjni nie potrzebują świadectwa, ale muszą zdać bezpłatny test online Recreational UAS Safety Test (TRUST).

Part 108 to proponowane przepisy FAA, które mają uczynić loty BVLOS — dostawy paczek, rolnictwo, inspekcje — rutyną, bez odstępstwa dla każdej operacji. FAA opublikowała projekt 7 sierpnia 2025 r.; ostateczne przepisy są od 10 lipca 2026 r. przedmiotem przeglądu w Białym Domu i jeszcze nie obowiązują. W proponowanej formie zaostrzają wymogi Remote ID dla takich lotów:

każdy dron w ramach Part 108 musi mieć wbudowany standardowy Remote ID — moduł dodatkowy nie wystarczy;
transmisja zawiera dodatkowo status BVLOS i miejsce startu drona; pozycję pilota można pominąć, gdy lot odbywa się bez koordynatora lotu;
transmisja musi mieć zasięg wystarczający, by inne statki powietrzne w pobliżu mogły z niej korzystać.

Dla ludzi na ziemi Part 108 oznacza więcej dronów latających daleko od pilota — a ich transmisja Remote ID to sposób, by je zobaczyć.

Blue UAS, ustawa o bezpieczeństwie dronów i FCC

Niezależnie od Remote ID USA ograniczają, kto może kupować jakie drony:

American Security Drone Act — od 22 grudnia 2025 agencje federalne oraz wykonawcy i beneficjenci dotacji wydający środki federalne nie mogą już kupować ani używać dronów od wskazanych podmiotów zagranicznych, w tym chińskich producentów, takich jak DJI i Autel.
Blue UAS — weryfikacja dronów do użytku rządowego przez Departament Obrony: Cleared List kompletnych dronów (ponad 50 platform producentów z USA i krajów sojuszniczych) oraz Framework zatwierdzonych komponentów do ich budowy. Od końca 2025 prowadzi ją Defense Contract Management Agency (DCMA).
FCC Covered List — 22 grudnia 2025 FCC wpisała na listę drony produkowane za granicą i ich krytyczne komponenty. Nowe modele nie mogą już uzyskać autoryzacji FCC, więc nie można ich importować ani sprzedawać. Dlatego nowe modele DJI nie trafiają do USA. Wyjątki obowiązują do 1 stycznia 2028 dla produktów Blue UAS i dronów z co najmniej 65% amerykańskiej zawartości. Modele zatwierdzone wcześniej — w tym obecna oferta DJI — nadal można sprzedawać i nimi latać. DJI zaskarżyło decyzję do sądu.

Nic z tego nie wyłącza Remote ID: drony DJI i inne zagraniczne, które już latają, nadal nadają, a DroneScout pokazuje je jak każdy inny dron.

Budujesz drony dla klientów rządowych? Nasz standardowy transponder Remote ID DroneBeacon db300 jest w Blue UAS Framework od 10 lipca 2026 (wyszukaj „db300”). Według stanu na październik 2026 to jedyny standardowy moduł Remote ID w Framework. Jest zgodny z NDAA i łączy się z kontrolerem lotu przez MAVLink lub DroneCAN — zobacz DroneBeacon na dronescout.co.

Jak to zobaczyć

DroneScout obsługuje ASTM F3411, standard amerykańskich dronów i modułów Remote ID, przez Bluetooth Legacy, Bluetooth Long Range S8, Wi-Fi Beacon i Wi-Fi NaN. Aplikacja pokazuje na żywo na mapie każdego nadającego drona, na Androidzie i iPhonie, łącznie z pozycją pilota lub miejscem startu. To, jakie rodzaje transmisji odbierze Twój telefon, bywa różne — zobacz FAQ — a DroneScout Bridge rozwiązuje ten problem na obu platformach.